آلومینیوم یا آلومینیم (به انگلیسی: Aluminum)  یک فلز و عنصری شیمیایی با عدد اتمی ۱۳ و نشان شیمیایی Al می باشد. آلومینیوم فلزی نرم، نقره‌ای و چکش خوار است. این فلز دارای چگالی تقریبی۲۷۷۰ کیلوگرم بر مترمکعب است که در گروه عناصر بور قرار دارد. این فلز پس از اکسیژن و سیلیکون فراوان‌ترین عنصر و هم‌چنین فراوان‌ترین فلز در پوسته کره زمین می باشد. آلومینیوم خالص به دلیل واکنش‌پذیری بسیار بالای خود بسیار به ندرت در طبیعت یافت می‌شود. لذا به همین دلیل به صورت ناخالص در سنگ‌های معدنی مختلفی وجود دارد. بیشتر آلومینیوم دنیا از سنگ بوکسیت تولید می شود. با اضافه کردن عناصری مانند مس، روی و سیلیسیم به آلومینیوم می‌توان به خواص مکانیکی بهینه رسید.

تاریخچه آلومینیوم

تاریخچه آلومینیوم در ارتباط با میزان مصرف آلوم شکل گرفته است. اولین مطلب نوشته شدهٔ راجع به آلوم توسط مورخ یونانی هرودوت، به قرن پنجم قبل از میلاد باز می‌گردد. مشخص شده است که گذشتگان از آلوم به عنوان یک تثبیت‌کننده رنگ و دفاع از شهر استفاده می‌کردند. پس از جنگ‌های صلیبی، آلوم، به عنوان یک مادهٔ ضروری در صنعت نساجی اروپایی، موضوع تجارت بین‌المللی بود؛ که آن را تا اواسط قرن بیستم از غرب دریای مدیترانه وارد اروپا می‌کردند.

تلاش‌ها برای تولید فلز آلومینیوم به سال۱۷۶۰ میلادی بر می گردد. با این وجود اولین تلاش موفق در سال ۱۸۲۴ میلادی توسط فیزیکدان و شیمیدان دانمارکی هانس کریستین ارستد به انجام رسید. او کلرید آلومینیوم بی آب را با آمالگام پتاسیم واکنش داد، که محصول این واکنش کلوخی از فلز مشابه قلع بود. او نتایج خود را ارائه داد و نمونه ای از این فلز جدید را در سال ۱۸۲۵ میلادی به نمایش گذاشت. در سال ۱۸۲۷ میلادی، فردریش وولر، شیمیدان آلمانی، آزمایش‌های ارستد را تکرار کرد اما هیچگونه آلومینیومی را شناسایی نکرد.

(دلیل این ناسازگاری در سال ۱۹۲۱ میلادی کشف شد) او آزمایش مشابهی را در سال ۱۸۲۷ میلادی با مخلوط کردن کلرید آلومینیوم بدون آب با پتاسیم انجام داد و یک پودر آلومینیوم تولید کرد. در سال ۱۸۴۵ میلادی او قادر به تولید قطعات کوچکی از فلز بود و برخی از خواص فیزیکی این فلز را شرح داد. سال‌ها پس از آن، وهلر به عنوان کاشف آلومینیوم شناخته شد. با استفاده از روش وهلر نمی‌توان مقدار زیادی از آلومینیوم تولید کرد و فلز آلومینیوم نادر بود؛ به‌طوری که هزینه آن بیش از طلا بود.

 

ویژگی ها و خواص آلومینیوم

پایین بودن نسبی قیمت و بالا بودن استحکام آلومینیوم و آلیاژهای آن باعث شده ‌است که آلومینیوم در بین فلزات غیر آهنی بیشترین کاربرد را در ساخت قطعات داشته باشد. قطعات آلومینیومی را می‌توان به روش‌های ریخته ‌گری ماسه ای، ریخته گری تحت فشار، کار سرد (Cold Working) یا کار گرم (Hot Working) و اکستروژن ساخت.

آلیاژهای آلومینیوم دارای قابلیت ماشین کاری، پرس کاری، لحیم کاری نرم، لحیم کاری سخت و جوشکاری است. آلومینیوم خالص در دمای ۶۶۰ درجه سلسیوس ذوب می گردد، که برای تولید قطعات به روش ریخته ‌گری ماسه ای یا ریخته گری با قالب‌های فلزی بسیار ایده آل می باشد.

آلومینیوم به صورت ورق، مفتول، تسمه، زر ورق، میل گرد، لوله و پروفیل ‌های ساختمانی و اکسترود شده تولید می گردد. در جوشکاری یا لحیم کاری قطعات آلومینیومی بایستی به نکات خاصی توجه کرد چرا که همه آلیاژهای آلومینیوم قابلیت جوشکاری ندارند.

کاربرد های آلومینیوم

آلومینیوم، یک عنصر فراوان در پوسته زمین می باشد و حدود ۱۸ درصد پوسته زمین را تشکیل می دهد، این فلز در حالت آزاد خود بسیار نادر است و زمانی یک فلز گرانبها و ارزشمندتر از طلا به حساب می‌آمد؛ بنابراین، به ‌عنوان فلزی صنعتی اخیراً مورد توجه قرار گرفته و در مقیاس‌های تجاری تنها بیش از ۱۰۰ سال است که مورد استفاده است. در ابتدا که این فلز کشف شد، جدا کردن آن از سنگ‌ها بسیار مشکل بود و چون کل آلومینیوم زمین به صورت ترکیب بود، مشکل‌ترین فلز از نظر تهیه به ‌شمار می‌آمد.

 

درباره تهران متال

شرکت تهران متال مارکت با وجود سال ها فعالیت در زمینه فلزات و تجارب حاصل از آن، به شکل توانمند قادر است نیاز های کلیه مشتریان داخلی و بین‌المللی را در بالا ترین استاندارد کاری برآورده نماید و به شکل حرفه ای در پروژه های بلند مدت و کوتاه مدت نیاز مشتریان خود را برطرف سازد.